ευχαριστώ λοιπόν..

Την πρώτη φορά ήταν σαν να ‘χε αρπάξει φωτιά
κάπου μέσα βαθιά, κάτι μες στην ψυχή μου
κοιτούσα τις φλόγες κι αυτόν τον αέρα μακριά
να αλλάζει αργά τις σκιές της ερήμου

Χορεύοντας μου ‘δειξες μέσα σε πέντε λεπτά
τι θα πει πουθενά και πώς χάνεται ο χρόνος
ότι αν το πιστέψεις στ’ αλήθεια η αγάπη μπορεί
ότι αν αφεθείς σ’ οδηγάει ο δρόμος

Από τότε περάσανε χρόνια, κυλήσαν νερά
όμως κάπου βαθιά η φωτιά καίει ακόμη
λυπάμαι που έφυγα εκείνη τη νύχτα κρυφά
βιαστικά και χωρίς να ζητήσω συγγνώμη

Το μόνο που θα ‘θελα κάποτε αν σε ξαναδώ

είναι να πω ευχαριστώ για το θαύμα που είδα

και να δώσω για μια τελευταία φορά το ρυθμό
στον τρελό σου χορό, στην λευκή καταιγίδα..

Παύλος Παυλίδης

Νίκος Παπάζογλου

με αφορμή τον θάνατό του, σκέφτηκα να ανεβάσω ένα απ' τα χαρακτηριστικότερα τραγούδια του Νίκου Παπάζογλου.. Φτωχότερο το ελληνικό τραγούδι λοιπόν..
Σ'αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο πω..

Ν σκέτο

N

Ν

ούτε ένας ψίθυρος δεν βγήκε.. πού να 'ξερε πως θα πέθαινα γι' αυτη.. τα πράγματα δεν θα κυλούσαν τόσο απλά όσο μου τα φανέρωνε μέρα με τη μέρα.. σε παρακαλώ γύρνα πίσω...

mikres alitheies.. (:P)

You know what? Fuck you

Τίποτα

Σαν να το ήξερα πως κάνει κύκλους, γι' αυτό να μη με συγκίνησε τόσο όσο περίμενα. Πάντα μάγευε. Με τις παραμυθένιες νεράιδες της που άλλοτε έμεναν, έτσι, γλυκές και νεραϊδένιες κι άλλοτε γίνονταν φαντάσματα σε στοιχειωμένη φύση. Απορώ, ακόμα, αν θα καταλήξω σε κάτι που να μου κινεί το ενδιαφέρον περισσότερο. Το νησί ή ο ναυαγός; Και εκείνες οι αιώνιες αγγελικές μελωδίες που έχουμε αφήσει χωρίς στίχους?


Δεν μπορώ να την αφήσω ήσυχη σε μια γωνία να σκεφτεί για την αποφασή της.

Στην αρχή δεν της είχα δώσει και τόση σημασία..κάποτε όμως έπρεπε να συμβεί κι αυτό..
Θα περιμένω, πάλι, στη στάση αυτό το βρομερό λεωφορείο και σαν έρθει θα μπω και θα περιμένω να συναντήσω εκείνη.. ή μπορεί να έρθει ο εκπρόσωπός της.. Για να πω την αλήθεια, πιο πολύ πιστεύω πως θα έρθει ο εκπρόσωπος, γιατί εκείνη λόγω business δεν μπορεί να είναι στους δρόμους όλη μέρα.. θα χαρώ πιο πολύ αν έρθει εκείνος.. Μόνο αυτός μπορεί να με κάνει ευτυχισμένη..
Ή πάλι θα μπορώ να το σκάσω με το τρένο.. Ίσως να τη βρω κάπου εκεί. Κάτι μου λέει πως της αρέσουν τα ταξίδια. Κι έτσι, θα συνειδητοποιήσω τι με τραβάει. Το νησί ή ο ναυαγός (ή ίσως και ο Γουίλσον) και θα γίνουν πλατινένιο δισκάκι οι αγγελικές μελωδίες που αφήσαμε στη μέση. Το εύχομαι. Αλήθεια το εύχομαι.

Επίσης εύχομαι να εύχομαι για όλη μου τη ζωή. Εύχομαι να μην σταματήσω ποτέ. Εύχομαι και για 'κείνη. Εύχομαι και για τους φόβους μου. Εύχομαι να βρω στο λεωφορείο μια βροχερή μέρα, τον φίλο της. Και, τέλος, εύχομαι ο φίλος της να με βιάσει χυδαία.

μη ρωτάς

μη ρωτάς αν μετρώ τις στιγμές που περάσαμε

             σαν βροχή η ζωή πριν κοιμηθώ ξαναδιψάσαμε..

why do all good things come to an end?

σκέψεις

με αφορμή τους archive και ένα παράξενο τραγούδι τους, καθόμουν και σκεφτόμουν (βράδυ Τετάρτης) πώς μπορούμε όλοι εμείς να βλέπουμε τους υπόλοιπους ανθρώπους μέσα απ' τον καθρέφτη των ματιών μας και πώς μπορεί να μας φαίνεται ο εαυτός μας.. η χαρακτηριστικότερη ιδεολογία των ανθρώπων σχετικά με την κρίση του συνόλου ήταν πάντα η σύγκριση με τον εαυτό μας.. δηλαδή έχουμε μάθει να βλέπουμε το καλό και το κακό ή το όμορφο και το άσχημο κλπ σύμφωνα με τα δικά μας καλά και τα άσχημα και με τα σκεπτικά των δικών μας αρχών..
αυτό, βέβαια, μπορεί, άμα θέλουμε, να οδηγήσει σε άλλη κουβέντα.. δηλαδή ότι κρίνουμε έναν άνθρωπο με βάση τα συναισθήματά μας γι αυτόν.. ίσως γι' αυτό να μην μπορέσουμε ποτέ να μιλήσουμε απολύτως αντικειμενικά για τον κόσμο..
δεν ξέρω, μπορεί και να 'μαι λάθος.. καληνύχτα όμως γιατί νυστάζω.. το κείμενο έχει και συνέχεια, μία απ' τις αυριανές μέρες..

αλκηστάκι+β

δεσποινίς βατόμουρο says:
*re den pate kala
*tolmas na faswtheite?
   Κλαπ κλαπ κλαπ!     says:
*em NAI:P
δεσποινίς βατόμουρο says:
*ton goystareis?
   Κλαπ κλαπ κλαπ!     says:
*ton agapaw:)

ξέρω πως δεν θα ασχοληθεί καν μαζί μου, πόσο μάλλον με το μπλογκ, αλλά αυτή η ποζεριά είναι αφιερωμένη στον Βαγγέλη!

ζουζουνέλια!

Είναι που όλα ήρθαν αργά ..

Λυπάμαι που δεν έγινα μια θάλασσα για σένα
να με κοιτάς νοσταλγικά με τα μαλλιά βρεγμένα
λυπάμαι που δεν έγινα Σαχάρα να ουρλιάζεις
κάτω από τ' άστρα από χαρά να κλαις ν' ανατριχιάζεις...

καινούργια ζάλη..

ψάχνοντάς με πάλι σε κάποιο άλλο τραγούδι, που σίγουρα σε κάποιο θα με βρω.. δε μπορεί, βρέθηκα ξανά σε εκείνο, το ίδιο τραγούδι που, για να πω την αλήθεια, έχω σταματήσει να το ακούω γιατί πιστεύω βρίσκω πολύ έντονα εμένα κάτω απ'αυτό και με πιάνει αυτή η προσωρινή κατάθλιψη κάθε φορά.. εκείνο το αδιάφορο κι όμως διαφορετικό και πιο παράξενο τραγούδι απ' όλα με θλίβει και με κάνει να ξεγλιστράω πάντα απ όλα και να βρίσκομαι κάτω απ' την ίδια κατάσταση την οποία και έχω συνηθίσει..
κακώς όμως..
http://www.youtube.com/watch?v=ZXq0eKNKXvU&feature=related

συζητήσεις με αγγέλους

-εσύ την κάνεις αυτή την μελωδία? 
-ποια μελωδία?
-μια αγγελική μελωδία 
-δεν ξέρω
-εσύ πρέπει να την κάνεις
-εξήγησέ μου
-σαν άγγελος που σαι?

θα προτιμούσα εσένα..

• θα προτιμούσα να ξυπνούσα ένα 
  πρωί και να ήσουν μαζί μου
• θα 
  προτιμούσα να με ήθελες 
• θα 
  προτιμούσα η γκόμενά σου να 
  κοιμόταν κάθε βράδυ και με άλλον
• θα προτιμούσα να αγαπούσες τα 
  βατόμουρα 
• θα προτιμούσα να μου 
  'λεγες "πάρε με μαζί σου"
• θα 
  προτιμούσα να ζούσαμε οι 2 μας 
  κάπου αλλού
• θα προτιμούσα να σε 
  έβλεπα 
• θα προτιμούσα να 
  εκτιμούσες τα τραγούδια που 
  έχουν γραφτεί για σένα 
• θα 
  προτιμούσα να άκουγες κι εσύ την 
  σιωπή κάθε μέρα
• θα προτιμούσα 
  να μην με απέφευγες 
• θα 
  προτιμούσα να μου έλεγες να μην 
  σε ξεχάσω
• θα προτιμούσα να 
  ήσουν online μόνο για μένα 
• θα 
  προτιμούσα να με θυμόσουν 
• θα 
  προτιμούσα να χώριζες 
• θα 
  προτιμούσα να μιλούσαμε τα 
  βράδια 
• θα προτιμούσα να παίρναμε 
  μαζί το magic bus 
• θα προτιμούσα 
  να υπήρχα για σένα 
• θα προτιμούσα 
  να έβλεπες τι γράφω εδώ
• θα 
  προτιμούσα να ήμασταν έστω 
  όπως τον Οκτώβρη 
• θα προτιμούσα 
  να σε είχα..

me too.. I can ride my bike with no handlebars!

I can ride my bike with no handlebars,
No handlebars ,I can keep rhythm with no metronome,
No metronome ,Cuz I can lead a nation with a microphone,
With a microphone ,and i wish i could see ur face on the telephone,on the telephone,on the telephone..

Βροχοποιός..

Αν αυτά τα σύννεφα ζυγίζουνε το βάρος που λυγίζει τις ανθρώπινες  καρδιές... Ας γκρεμίσουνε οι πιο άγριες ματιές αυτά τα σκιάχτρα κι  ας χυθούν στις μυστικές δεξαμενές, που γεμίζουνε με καύσιμα τα τρένα που θα πάρει κάποια μέρα μοναχός...
Πριν τελειώσει το τσιγάρο με κοιτάει προς τα πάνω και θυμάται...